jueves, 26 de abril de 2007

¡Pa´lante!


¡Acción-Reacción!
Camaleónica transformación a minuciosas huellas que destruyen.
Desgarrador sentido de superación.
Avanzo en línea recta en curvilíneos caminos mientras anhelo un final capaz de no dañar.
¡En pie! Siempre en pie...

12 comentarios:

Lucas M. Król dijo...

Acción tras la acción
¡Mundo Electronico sin pasión!
¡Y aquí me encuentro en la estación de trenes abandonados!
Ya no hay besos, ¡sólo un maldito emoticon!
¡Aquí estoy!, como sea me estoy aburriendo

Laura dijo...

¡Bienvenido Martin!

"No te preocupes, dentro de unos años lo veras todo de otra manera...
-Dentro de unos años habrá otro que lo verá de otra manera por mi"
Ray Loriga.

Salud!
Un abrazo.

Anónimo dijo...

A veces miras a tu alrededor y simplemente no queda otro remedio, entonces piensas pa´lante y comienzas a andar...
El problema radica en que no sabes muy bien a donde vas por ese camino...triste e incierto destino a donde te lleva andar por andar.
Aún así, pa´lante. NO queda otra. Sin detenerse pero sin saber a donde vas a llegar.Aquí no hay señales. Solo conoces lo que quedó atrás.Y lo que está detrás se olvida.
Yo hoy me siento aquí, en esta piedra del camino, no quiero elegir la senda equivocada...

Anónimo dijo...

Cap endavant, si senyor. Hi ha dues cançons que crec que son reflexe d'aquesta expressió. La primera és aquella que diu: "És el teu somni, t'estava esperant, ves no dubtis més i agafa'l" Si no vas decididament cap on creus que has d'anar, mai aconseguiràs res.

Un altre fragment que també m'agradaria possar aquí és aquell que diu: "mai es massa tard per tornar a començar, per sortir a buscar el teu tressor".¨´Es bo sapiguer que sempre pots tornar enrere si t'has equivocat. ës veritat que "no es sencill saber capo on has de marxar. El consell és: "pren la direcció del teu cor" utilitzant també la rao.

Ho sento si us ha semblat incoherent la meva aportació, o si no esteu d'acord, o si no te res a veure am la tematica, però he fet el que he pogut. Perdoneu a aquest pobre adolescent que esoera amb sort entrar a l'universitat d'aquí poc.

Un peto Laura..això que fas és molt bo

Anónimo dijo...

Hola "chica de moral alta". Tienes arte y sensibilidad dentro de ti. ERES GRANDE y un placer haberte conocido. Faltan mas como tu.

jkarlos

Paulina dijo...

Hola...eras amiga de Lucas? agregame mi mail es...... hey_wait_@hotmail.com

Unknown dijo...

Caray; esa entrada de król es toda una controversia.

No es falta de respeto, es un fragmento de un poema de Buba a cerca de las dudas que tiene un alma suicida.

No es falta de respeto.

Lo que sucede cuando no se está en el mismo canal.

Laura dijo...

Obvio! "Es muy interesante..."

Otro día no olvides en poner el autor de dichas palabras. Quizás así evites tal controversia (como tu dices).

No obstante, no sé qué es peor; Poner en tu boca palabras que ni siquiera tu entiendes o elegir palabras inoportunas en momentos desafortunados.

Todavía me pregunto en qué estarías pensando cuando escribiste la "magistral lección espiritual".

¡Le salió el tiro por la culata joven!

P.D: Deja mosquitas para el resto

Anónimo dijo...

Hola, (si es a mi..)no conozco a Lucas. Solo a una "estrella fugaz" que se cruzó por mi camino. y si no tiene inconveniente aportaré mi grano de arena cuando crea interesante mi aportación. No creo q se oponga.Aquí se respira libertad, como la q desprendia, no Censura! y así debe ser. Pero ella manda y se respetará.. "llena de dudas" ya te he quitado una verdad? y mas que te quitarán entre todos. Ya sabes una cosa más que ayer. Un saludo!

Laura dijo...

Eres muy libre de aportar lo que te venga en gana. Esté o no, acorde con el resto.. Eso sí, siempre con consecuencia.
No comprendí demasiado a quién iba concretamente dirigido tu comentario... Aún así, bienvenido! jejej

Salud!

Anónimo dijo...

Así es como cada día eres más grande. El aprendizaje y el valor no son gratuitos.. Del sufrimiento de nuestros propios errores aprendemos si queremos. Querer es poder. Sin renncor, con la vista siemrpe al frente con predisposición de construir, de ser feliz. Amor, orgullo, comprensión y felicidad. Sigue creciendo y brillando cada día más.

Laura dijo...

Esos anónimos!!! Os concozco a todos pendejos jejeje...

Besikos!